MEB'in atamalarda Doğu'ya öncelik tanıyormuş gibi gözüken bu tavrı, aslında devletimizin kalkınmada öncelikli kabul ettiği bu bölgelerin insanlarına yapılmış bir ayıptır.

Hatırlanacağı üzere 2010 yılında getirilen ve hangi kamu yararı gözetildiği bir türlü anlaşılamayan zorunlu hizmet affı sonrasında Doğu ve Güneydoğu'daki birçok okul öğretmensiz kalmıştı. Yine bu af sayesinde, Batı'daki merkezi yerlerde göreve başlamış olan öğretmenler de zorunlu hizmete gitmekten kurtarılmıştı. Dolayısıyla -başta Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde olmak üzere- zorunlu hizmet bölgelerindeki okullarda ciddi bir öğretmen açığı oluşmuştur.

Milli Eğitim Bakanlığı, aftan sonra gerçekleştirdiği 2010 ve 2011 yılı atamalarında doğu ve güneydoğu illerine ağırlık vererek bu bölgelerde sebep olduğu öğretmen açığını telafi etmeye çalışmaktadır.

Ancak ortaya çıkan tablo şudur: Zorunlu hizmet bölgelerindeki okullarda (sınıf öğretmenliği gibi bazı branşlar hariç tutulursa) deneyimli öğretmen sayısı çok az kalmıştır. Bununla beraber, ilk atama yoluyla giderilmeye çalışılan öğretmen açığı da bu bölgelerdeki eğitimin kalitesini daha da düşürmektedir.

Bu söylediklerime, mesleğe yeni başlamış öğretmen arkadaşlarımız kızmış olabilir ve kendilerine "acemi" yakıştırmasından hoşnutsuz olabilirler. Neticede, hepimiz öğretmenliğimizin ilk yıllarında deneyimden yoksunduk ve zamanla bazı şeyleri daha doğru yapmaya başladık. Bir öğretmen, deneyimin önemini sonradan fark edebilmektedir. Buradaki düşünülmesi gereken mesele; göreve başlayan bir öğretmenin ne kadar iyi olup olamayacağı ihtimali değil, MEB'in öğretmen atama ve yer değiştirme anlayışıdır.

Güven DOĞAN
personelmeb.net@gmail.com